X
تبلیغات
فناوری اطلاعات سلامت - اختلالات تشنجی

فناوری اطلاعات سلامت

آی تی+پزشکی خوش آمدید

اختلالات تشنجی

بسم الله الرحمن الرحیم

اختلالات تشنجی:       (Seizure disorders)

تشنج در واقع دوره هایی از فعالیتهای غیر طبیعی حسی، حرکتی ،خودکار ویا روانی(و یا ترکیبی از تمامی اعمال مذکور) است که از تخلیه ناگهانی و بیش از حد بار الکتریکی سلولهای عصبی مغز ناشی میشود. در این اختلال ، بخشی از مغز یا تمامی آندر گیر می باشد. در تقسیم بندی بین المللی تشنج ها، آنها را به دو دسته شامل تشنج های منطقه ای وتشنج های عمومی ، گروه بندی می کنند.تشنج های منطقه ای فقط در یک بخش از مغز آغاز می شوند، اما در تشنجهای عمومی ، تخلیه ی بار الکتریکی در تمامی مغز اتفاق می افتد.

طبقه بندی بین المللی تشنج

 

حملات منطقه ای(حملاتی که بطور موضعی آغاز میگردند.

حملات منطقه ای ساده (دارای نشانه های ساده، عموما بدون اختلال در سطح هوشیاری)

·         دارای نشانه های حرکتی

·         دارای نشانه های بدنی-حسی یا اختصاصا حسی

·         دارای نشانه های خودکار یا غیرارادی

·         دارای اشکال مرکب

حملات منطقه ای مرکب (دارای نشانه های مرکب ،عموما همراه با اختلال در سطح هوشیاری)

·         فقط همراه با اختلال در سطح هوشیاری

·         دارای نشانه های شناختی

·         دارای نشانه های عاطفی

·         دارای نشانه های روانی-حسی

·         دارای نشانه های روانی-حرکتی(اتوماتیزم)

·         دارای اشکال مرکب

حملات منطقه ای که به طور ثانوی تبدیل به حملات عمومی می شوند.

حملات عمومی (تشنجی ویا غیر تشنجی ،دو طرفه و دارای تقارن ،بدون شروع موضعی)

·         حملات تشنجی تونیک-کلونیک

·         حملات تشنجی تونیک

·         حملات تشنجی کلونیک

·         حملات تشنجی ابسنس(صرع کوچک)

·         حملات تشنجی آتونیک

·         حملات تشنجی میو کلونیک (صرع دو طرفه گسترده)

·         حملات تشنجی طبقه بندی نشده

 

در حملات تشنجی منطقه ای ساده ،هوشیاری سالم باقی می ماند ، اما در حملات تشنجی منطقه ای مرکب،هوشیاری با اختلال مواجه میشود. تشنج های طبقه بندی نشده،از آن جهت به این نام خوانده میشوندکه اطلاعات موجود در رابطه با آنها کامل نیست.

علت واقعی بروز تشنج را می توان نوعی آشفتگی و اختلال الکتریکی در سلولهای عصبی بخشی از مغز دانست که سبب می شود این سلولها به تخلیه غیر طبیعی ،کنترل نشده و تکرار شونده بار الکتریکی خود بپردازند. تشنج در واقع بازتابی از این نوع تخلیه مفرط بار الکتریکی در نورون هاست و می تواند بصورت از بین رفتن هوشیاری، فعالیتهای حرکتی مفرط یا فقدان حرکت و تونیسیته عضلانی ، اختلالات رفتاری ،ادراکی،وحسی وخلقی ،تظاهر پیدا کند.

علل خاص بروز تشنج گوناگون هستند که می توان آنها را به دو دسته ایدیوپاتیک (نفایص تکاملی و ژنتیکی) واکتسابی تقسیم بندی کرد.

از میان علل بوجود آورنده ی حملات تشنجی اکتسابی ،می توان به موارد زیر اشاره نمود:

v      بیماری مغزی-عروقی

v      هیپوکسمی به هر علت نارسایی عروقی

v      تب (در دوران کودکی)

v      آسیب دیدگی سر

v      افزایش فشارخون

v      عفونت های سیستم عصبی مرکزی

v      وضعیت های توکسیک ومتابولیک ( از جمله نارسایی کلیوی، کاهش سدیم خون، کاهش کلسیم خون و کاهش گلوکز خون و سموم آفت کش)

v      تومور های مغزی

v      قطع دارو والکل

v      آلرژی ها

صرع:   (Epilepsies)

صرع در واقع مجموعه ای از سندرم هاست که با حملات تشنجی تکرارشونده و بدون علت تحریک کننده مشخص می گردد. سندرم های صرعی نظیر الگوهای اختصاصی بالینی نظیر سن آغاز ، تاریخچه ونیز سابقه ی خانوادگی و نوع حملات تشنجی طبقه بندی می شوند انواع صرع را می توان باتوجه به چگونگی بروز حملات ، متداول ترین سندرم های متعلق به تشنج های عمومی و متداول ترین سندرم های متعلق به تشنج های منطقه ای ازیکدیگر متمایز کرد.صرع می تواند اولیه (ایدیوپاتیک) یا ثانویه باشد.در صرع ثانویه ، علت صرع مشخص بوده و صرع در واقع نشانه ای از یک اختلال زمینه ای دیگر مثل تومور مغزی می باشد.

صرع در حدود 3% از افراد را در مراحل مختلف زندگی تحت تأثیر قرار داده ومبتلا می سازد. بیشترین اشکال صرع دردوران  کودکی به وقوع می پیوندد.بهبود روند درمان اختلالات مغزی –عروقی ، آسیب دیدگی های سر، تومورهای مغزی ،مننژیت ها و انسفالیت هاسبب شده تا تعداد بیمارانی که پس از بهبودی با خطر تشنج روبرو می شوند ،افزایش یابد.پیشرفت های حاصل ازEEGهم به تشخیص صرع کمک نموده است. باید به عموم مردم در رابطه بابیماری صرع آموزش داد یا این بیماری به عنوان مایه ی ننگ در نظر گرفته نشود وبدین ترتیب افرادبیشتری تشخیص بیماری را بپذیرند و به آن اذعان نمایند.

گرچه شواهدی وجود دارد که نشان میدهد حساسیت نسبت به برخی انواع صرع جنبه ی ارثی دارد ، اما علت بروز صرع در بسیاری از مردم نامعلوم می باشد.صرع می تواند به دنبال آسیب دیدگی های حین زایمان ، اشکال واختلال در استفاده از اکسیژن در نوزادان، آسیب دیدگی های سر، برخی بیماری های عفونی(باکتریایی ،ویروسی ، انگلی)، سمیت(مونوکسید کربن ومسمومیت باسرب)، مشکلات مربوط به جریان خون ، تب،اختلالات تغذیه ای وسوخت وسازی ومسمومیت با الکل یا مواد مخدر ،پدید آید. علاوه بر موارد ذکر شده ، صرع همراه باتومورهای مغزی ،آبسه ها و نیز نا هنجاری های مادرزدی نیز ایجاد می شود.

پاتوفیزیولوژی

کلیه پیامها در بدن توسط نورون های (سلول های عصبی) مغزی و به وسیله ی تخلیه ی الکتروشیمیایی انرژی که در سراسر طول آنها انجام می گیرد ،حمل می شوند.وقتی که سلولهای عصبی شروع به انجام وظیفه می نمایند،انتقال وجابجایی ایمپالسها نیزبطور ناگهانی آغاز می گردد. گاهی اوقات ، این سلولها یا گروهی از سلولها بعد از اتمام وظایف خود همچنان در حال تحریک باقی می مانند. در خلال دوره تخلیه الکتریکی ناخواسته ،بخش هایی از بدن که توسط این سلولهای غیرارادی کنترل می شوند ،حرکات نا متعادلی از خود بروز می دهند.دامنه ی اختلال عملکرد ها از حالت خفیف تا ناتوان کننده متغیر بوده و اغلب سبب از بین رفتن هوشیاری بیمار می گردد.وقتی این نوع تخلیه الکتریکی غیر طبیعی و کنترل نشده به طور مکرر انجام پذیرد، در آن صورت بیمار به صرع مبتلا شده است.قوای عقلانی بینار در بیماری صرع دچار اختلال نمیشود .بیماران مبتلا به صرع در صورت عدم وجود ناتوانایی های دیگر سیستم عصبی یا مغز،از قوای عقلانی برابر با سایر افراد دیگر ،برخوردارند. صرع هم معنا با بیماری یا عقب ماندگی ذهنی نیست. هرچند بسیاری از افرادی که بدلیل بروز صدمات عصبی شدید دچار ناتوانی های تکاملی گشته اند،اغلب دارای صرع نیز می باشند.

تظاهرات بالینی

بسته به محل نورون های در حال تخلیه ،دامنه تشنج ها متفاوت است و میتواند از حالت خیره نگریستن ساده تا حرکات تشنجی طولانی همراه با فقدان هوشیاری تغییر کند.

الگوی اولیه حملات ،نشان دهنده ناحیه ای از مغز است که حملات تشنجی از آنجا منشأ گرفته اند. در حملات منطقه ای ساده ، تنها یک انگشت یا یکی از دستها دچار لرزش می شود و یا دهان به نحو غیرقابل کنتری پرش پیدا می کند.فرد ممکن است به شکل غیرقابل فهمی صحبت نمایدیا دستخوش سرگیجه گردد، همچنین طعم ها ،بوها،تصاویر یا اصوات نامعمول یا ناخوشایندی را تجربه نماید، اما هوشیاری وی از بین نمی رود.

در حملات منطقه ای مرکب ،فرد یا بی حرکت باقی می ماند یا به طور خودکار حرکاتی را انجام میدهد که در هر حال تناسبی با زمان ومکان ندارد یا ممکن است دچار هیجانات بیش از حد ناشی از ترس ،عصبانیت، شعف یا تحریک پذیری گردد.بعد از به پایان رسیدن تظاهرات ،بیمار گذراندن این مراحل را به خاطر نمی آورد.

در حملات عمومی که قبلا تحت عنوان صرع بزرگ شناخته می شدند، هردو نیم کره ی مغز در گیر هستند و در نتیجه هر دو نیمه ی بدن از خود واکنش نشان می دهند.در این نوع صرع کل بدن دچار سفتی شدید شده و با پرش ها وتکان های عضلانی که به طور متناوب از حالت شل به حالت انقباض در می آید(انقباض های تونیک-کلونیک عمومی)،دنبال می شود. انقباض همزمان دیافراگم و عضلات قفسه سینه ،حالتی را ایجاد می کنند که به فریاد صرعی معروف است.زبان اغلب جویده می شود و بیمار دچار بی اختیاری ادرار ومدفوع می گردد.بعد از1-2 دقیقه،حرکات تشنجی فروکش می کنند، بیمار آرام وبدن او شل شده ودر کمای عمیق فرو میرود، در حالی که با سروصدا نفس می کشد.تنفس در این زمان عمدتا شکمی است.

بعد از به هوش آمدن (پس از تشنج)، بیمار اغلب دچار کانفیوز بوده و به سختی بیدار میشود و ممکن است که ساعت ها در خواب باشد.بیشتر بیماران از سردرد و درد عضلانی، خستگی و افسردگی شکایت دارند.

بررسی ویافته های تشخیصی

هدف از بررسی وشناخت تشخیصی،تعیین نوع حملات تشنجی ،دفعات وقوع وشدت آنها وعواملی است که سبب تسریع در بروز این حملات می گردند.تاریخچه ای از وضعیت تکاملی بیمار گرفته می شود که شامل حوادث حین حاملگی وزایمان وجستجو برای یافتن شواهدی دال بر وجود آسیب دیدگی های قبلی می باشد. در رابطه با وجود بیماری یا آسیب دیدگی های سر که موجب ابتلای مغز به این عارضه شده اند نیزسؤالاتی از بیمار به عمل می آید. علاوه بر معاینات فیزیکی وعصبی، معاینات تشخیصی که شامل مطالعات بیوشیمیایی، هماتولوژیکی وسرولوژیکی می باشد نیز انجام می شود.

برای شناخت ضایعات ساختمانی نظیر ناهنجاریهای کانونی ،ناهنجاری های قلبی-عروقی وتغییرات دژنراتیومغزی ،ازMRIاستفاده می شود.

EEG نیز در گروه عمده ای از بیماران مبتلا به صرع ،شواهد ویافته های تشخیصی ارایه داده و به طبقه بندی نوع حملات کمک می کند.

امواج غیر طبیعی EEGدر فاصله ی زمانی بین حملات نیز ادامه یافته وچنانچه آشکار و واضح نباشند، می توان با هیپرونتیلاسیون یا در خلال دوره ی خواب ، به وجود آنها پی برد.

به منظور بررسی عملکرد سلول های مغزی منفرد،می توان میکروالکترودهایی را به طور عمقی به مغز وارد کرد.البته این مسئله را نیز باید خاطر نشان کرد که برخی افراد مبتلا به حملات تشنجی ممکن است EEG طبیعی داشته باشند و افرادی که هرگز دچار حملات تشنجی نشده اند EEG غیر طبیعی داشته باشند.تله متری(دورسنجی،Telemetry ) وهمچنین تجهیزات کامپیوتریزه ، قادرند EEGرا در حالی که بیمار مشغول انجام فعالیتهای طبیعی است ،روی نوارهای کامپیوتری ثبت وذخیره نمایند. ضبط ویدئویی حملات که به طور همزمان با تله متری EEG صورت می پذیرد ،در تعیین نوع حملات ،طول مدت و وسعت آن مفید واقع می شوند.این نوع روشهای پایش می توانند درمان صرع های شدید را تغییر دهند.

توموگرافی کامپیوتری با انتشار فوتون منفرد (SPECT) از جمله ی دیگر روشهایی است که گاهی در مطالعات تشخیصی مورد استفاده قرار می گیرد.روش مذکور برای شناسایی نواحی ایجاد کننده ی صرع سودمند می باشد تا متعاقبا بتوان به برداشت نواحی مغزی دچار تشنج از طریق عمل جراحی اقدام نمود.

صرع در زنان

بیش از یک میلیون زن در امریکا دچار صرع هستند؛ لذا به دلیل داشتن این سندرم دارای نیازهای ویژه ای هستند.زنان مبتلا به صرع اغلب در خلال دوران قاعدگی بیشتر دچار حمله می گردند،این مسئله به افزایش هورمونهای جنسی در این دوران مربوط می شود که تحریک پذیری نورونها را در قشر مغز دچار تغییر می گرداند. داروهای ضدتشنج می توانند اثر بخشی قرص های ضد بارداری را کاهش دهند.بنابراین باید بیماران را تشویق کرد تا در زمینه ی روشهای دیگر تنظیم خانواده با مراقبین بهداشتی به مشورت بپردازند و در صورتی که قصد حاملگی دارند، حتما قبل از آنبا متخصصین ،مشاوره های لازم را انجام دهند.

زنان مبتلا به صرعی که در سنین باروری هستند،نیازمند مراقبت های ویژه وراهنمایی قبل ،بعد و در خلال دوره حاملگی هستند. در بسیاری از زنان، الگوی فعالیت های تشنجی در خلال حاملگی دچار تغییر می شود.خطر آنومالی های مادرزادیجنینی در مادران دچار صرع،2تا3برابر بیشتر است. تاثیر تشنج های بوجود آمده در مادر ،همچنین اثرات داروهای ضد تشنج و داشتن زمینه های ژنتیکی،همگی از جمله مکانیسم هایی هستندکه به بروز ناهنجاری ها کمک میکنند.از آنجا که نوزادان به دنیا نیامده ی مادران مصرف کننده ی برخی داروهای ضد تشنج خاص،در معرض خطر قرار دارند، بنابراین باید با انجام آزمایش های خون،سطح سرمی این دارو ها را در خلال حاملگی به دقت تحت کنترل داد.مادران پر خطر(نوجوانان ،زنان دارای سابقه ی زایمان دشوار،زنان مصرف کننده ی مواد مخدرمثل کراک وکوکائین و زنان دارای دیابت و فشارخون)باید شناسایی شوند ودر طول مدت حاملگی تحت کنترل دقیق قرار گیرند، چن آسیب های وارد شده به جنین در خلال حاملگی وزایمانمی تواند خطر بروز صرع را افزایش دهد.البته تمامی مواردی که ذکر شد، به مطالعات و بررسی های بیشتر نیاز دارند.

از آنجا که بافت استخوانی در اثر مصرف طولانی مدت داوهای ضد تشنج از بین میرود،بیماران دریافت کننده این داروباید از نظر وجود استئوپروز یا کاهش توده استخوانی موردبررسی قرار گیرند. همچنین باید به انها راهکارهای دیگری را جهت کاهش خطر بروزاستئوپروزآموزش داد.

ملاحظات سالمندی

در افراد سالخورده ، بروز صرع برای اولین بار وقوع بالایی دارد.بیماری مغزی-عروقی علت اصلی بروز تشنج در سالمندان به شمار می آید. افزایش وقوع صرع ناشی از سکته ی مغزی،آسیب دیدگی سر، دمانس،عفونت،الکلیسم وکهولت می باشد. درمان بر اساس علت بوجودآورنده صورت می پذیرد.از آنجا که بیشتر افرد سالخورده دارای مشکلات مزمن در امر سلامت در امر سلامت خود می باشند، لذا ممکن است که از داروهای دیگری استفاده کنند که با داروهای تجویزشده برای کنترل تشنج ها تداخل پیدا نمایند. به علاوه میزان جذب ،توزیع، ونیز سوخت وساز ودفع داروها در افراد سالخورده تغییر می کند که آن هم به دلیل  تغییرات ایجاد شده در عملکرد کلیه وکبد در اثر بالا رفتن سن است.بنابراین افراد مسن باید از نظر بروز اثرات سمی و نامطلوب داروهای ضدصرع ، همچنین پوکی استخوان تحت مراقبت دقیق قرار گیرند.

هزینه خریداری داروهای ضدصرع در مورد بیماران سالخورده ای که حقوق ثابت دارند،میتواند منجر به عدم رعایت کردن دقیق رژیم درمانی تجویز شده از سوی آنان گردد.

پیشگیری

تلاشهای بعمل درآمده در سطح اجتماع ،میتوند کلید پیشگیری از صرع باشد.آسیب دیدگی سر،یکی از علل اصلی بوجودآورنده ی صرع است که باید از وقوع آن جلوگیری گردد.بارعایت برنامه های ایمنی واقدامات احتیاطی در رابطه با ایمنی شغلی ، زندگی افراد را می توان نجات داد واز بروز صرع به علت آسیب دیدگی های سر،پیشگیری نمود.

تدابیر پزشکی

در کنترل صرع باید بطور اختصاصی نیازهای هر یک از بیماران را برطرف کرد و فقط به کنترل وپیشگیری از بروز تشنج اکتفا ننمود.کنترل صرع ازیک بیمار تا بیمار دیگر متفاوت است،چون برخی از اشکال صرع ناشی صدمات مغزی بوده و برخی دیگر در اثر تغییرات شیمیایی مغز پدید می آیند.            

درمان دارویی

داروهای فراوانی به منظور کنترل حملات تشنجی موجود میباشند،اگرچه مکانیسمهای عمل آنها هنوز مشخص وشناخته شده نیست،هدف،کنترل حملات همراه با بروز کمترین میزان عوارض جانبی است.درماندارویی به جای معالجه کردن حملات تشنجی، آنها را تحت کنترل در می آورد.داروها بر اساس نوع حملاتی که بایددرمان شوند ومیزان اثربخشی وبی خطربودن داروها ،تعیین وانتخاب می شوند.در صورت تجویز داروی مناسب و نیز مصرف صحیح آن،حملات تشنجی در 70-80%بیماران تحت کنترل در می آید. به ترتیب در20%و30%بیماران مبتلا به صرع عمومی وصرع منطقه ای،بیماری با هیچ یک از داروهای موجود بهبود پیدا نمیکند،ویا بیماران توانایی تحمل کردن عوارض جانبی داروها را ازدست می دهند.

درمان معمولا با یک دارو آغاز میشود. دوز آغازین دارو ومیزان افزایش آنبه بروز عوارض جانبی بستگی دارد.بر میزان دارو در خون به دقت نظارت می شودچون سرعت جذب دارو در افراد مختلف ،متفاوت است.در صورتی که با مصرف کردن یک داروحملات کنترل نشوند یا سمیت ناشی از آن افزایش دوز را غیر ممکن سازد، ازدارویی دیگر استفاده میکنند.دارو را باید با توجه به وجود بیماریهای دیگری به طور همزمان،تغییرات بوجود آمده در وزن یا افزایش استرس تنظیم نمود.

                    داروهای اصلی ضد تشنج

دارو

عوارض جانبی دوز مربوطه

اثرات سمی

Carbamazepine

(Tegretol)

سرگیجه،خواب آلودگی،عدم تعادل،استفراغ وتهوع،دوبینی،لکوپنی خفیف

بثورات شدید پوستی، دیسکرازی خون، هپاتیت وآتاکسی

Clonazapam

(Klonopin)

خواب آلودگی، تغییرات رفتاری،سردرد،پرمویی ،طاسی ،تپش قلب

سمیت کبدی،ترومبوسیتوپنی، نارسایی مغز استخوان

Ethosuximide

(Zarontin)

تهوع واستفراغ،سردرد ، دیسترس معده

بثورات پوستی،دیسکرازی خون، هپاتیت ،لوپوس اریتماتوی سیستمیک

Felbamate

(Felbatol)

اختلالات شناختی، بیخوابی ،تهوع ،سردرد ،خستگی

آنمی آپلاستیک، سمیت کبدی

Gabapentin

(Neurotonin)

خواب آلودگی،خستگی ،سرگیجه ، تهوع ،آتاکسی، افزایش وزن،خواب ناکامل

لکوپنی ،سمیت کبدی

Lamotrigine

(Lamictal)

خواب آلودگی،لرزش،تهوع،آتاکسی،سرگی جه، سردرد، افزایش وزن

بثورات شدید(سندرم استیونس-جانسون)

Levetircetam

(Keppra)

خواب ناکامل،سرگیجه ،خستگی

نامعلوم

Oxacarbazepine

(Trileptal)

سرگیجه، خواب ناکامل،دوبینی ،خستگی،تهوع، استفراغ،عدم همامنگی حرکات،دید غیرطبیعی،درد شکم،لرزش ،راه رفتن غیرطبیعی

سمیت کبدی

Phenobarbital

(Luminal)

سکون وخواب آلودگی،تحریک پذیری،دوبینی ،آتاکسی

بثورات پوستی،کم خونی

Phenytoin

(Dilantin)

مشکلات بینایی،پرمویی،هیپرپلازی لثه،دیس ریتمی،دیس آرتری،نیستاگموس

واکنش های شدید پوستی ،نوروپاتی محیطی،آتاکسی،خواب آلودگی،دیسکرازی خون

Primidone

(Mysoline)

خواب آلودگی،تحریک پذیری،دوبینی،آتاکسی،ناتوانی جنسی

بثورات پوستی

Tiagabine

(Gabitril)

سرگیجه ،خستگی،اضطراب و نگرانی ،لرزش ،اشکال در تمرکز،دیس آرتری،ضعف یا خم شدن زانو،درد شکم

نامعلوم

Topiramate

(Topamax)

خستگی،خواب ناکامل،کانفیوژن،آتاکسی،بی اشتهایی،افسردگی،کاهش وزن

ابتلای کلیه به سنگ های متعدد

Valproate

(Depakote,Depakene)

تهوع واستفراغ، افزایش وزن،ریزش مو،لرزش، بی نظمی در قاعدگی

سمیت کبدی،بثورات پوستی،دیسکرازی خون،نفریت

Zonisamide

(Zonegran,Excegran)

خواب ناکامل،سرگیجه، بی اشتهایی ،سردرد ،تهوع ،آشفتگی و بی قراری،بثورات پوستی

لکوپنی،سمیت کبدی

عوارض جانبی داروهای ضد صرع را می توان به سه دسته تقسیم بندی کرد:1-ایدئوسینکراتیک(Idiosyncrasy) یا اختلالات آلرژیک که عمدتا به صورت واکنش های پوستی تظاهر پیدا می کند؛ 2-سمیت حاد، که ممکن است در همان آغاز تجویز دارو اتفاق افتد؛ 3-سمیت مزمن، که در مراحل بعدی روند درمان به وقوع می پیوندند.

تظاهرات مربوط به سمیت دارو گوناگون می باشد و می تواند کلیه اعضای سیستم های بدن را درگیرسازد. به عنوان مثال هایپرپلازی لثه (ورم و حساسیت لثه)می تواند در اثر استفاده طولانی مدت فنی توئین(دیلانتین) ایجاد شود.برخی داروهای ضد صرع دارای اثرات شناخته شده ی خونی،ادراری تناسلی وکبدی هستند.لذا برای بیماران مصرف کننده ی این داروها باید معاینات فیزیکی ودندانی و نیز تست های آزمایشگاهی به صورت دوره ای انجام گیرند.

هشدار پرستاری

پرستاران باید هنگام استفاده از لاموتریژین(لامیکتال) که دارویی ضد تشنج است،مراقب باشند.بسته بندی این دارو، به تازگی حهت کاهش اشنباهات دارویی تغییر نموده ،چون قبلا داروی مذکور باداروهای دیگری نظیر تربینافین (لامیزیل)،لابتالول هیدروکلراید(تراندت)،لامیوادین(اپی ویر)،ماپروتیلین(لودیومیل)،وترکیبات دیفنوکسیلات وآتروپین(لوموتیل) اشتباه گرفته میشد. هر بیماری پس از دریافت داروی اشتباه دچار عوارض نامطلوب خواهدشد، اما بیماران صرعی در صورت وقفه در مصرف رژیم دارویی خود مبتلا به صرع پایدار خواهند گردید.

تدابیرجراحی

جراحی در مرد بیمارانی انجام میشود که صرع آنها ناشی از تومورهای داخل جمجمه ای ،آبسه ،کیست یا آنومالیهای عروقی باشد.برخی از بیماران دچار اختلالات تشنجی صعب العلاجی هستند که به دارو جواب نمیدهد. همچنین ممکن است نوعی فرآیند آتروفی کانونی در اثر ضربه،التهاب، سکته ی مغزی وکمبود اکسیژن پدید آمده باشد. اگر منشا حملات تشنجی ،ناحیه ای با حدود مشخص و منطقی درمغز باشد که بتوان بدون بر جای گذاشتن نقایص عصبی قابل ملاحظه ای آنرا بیرون آورد، درآن صورت برداشتن ناحیه ی ایجاد کننده ی تشنج می تواد سبب کنترل و بهبود طولانی مدت بیماری گردد.

این نوع جراحی اعصاب با استفاده از چندین روش مدرن وپیشرفته نظیر روشهای جراحی میکروسکوپی ،EEGهای عمقی ، سیستم های روشنایی ونیز هموستاز پیشرفته و استفاده از داروهای تسکین دهنده ی اختلالات عصبی(دروپریدول و یا فنتانیل) همراهی میشود. این نوع روشها ،بعلاوه استفاده از داروهای بی حس کننده موضعی ، متخصص جراحی اعصاب را قادر می سازد تا عمل جراحی را روی بیمار هوشیارو دارای حس همکاری انجام دهد.با استفاده از وسایل آزمایشگاهی اختصاصی ، نقشه برداری الکتریکی از قشر مغز و واکنش یبمار نسبت به محرک ها ،حدود کانون های مولد صرع رامیتوان تعیین کرد وبعد از آن نیز ،کلیه کانونهای مولد صرع (نواحی غیر طبیعی واقع در مغز) رابرداشت.برداشتن نواحی کانون صرع طی عمل جراحی میتواند تا حد زیادی وقوع تشنج را در بیماران مبتلا به صرعهای صعب العلاج کاهش دهد.

همراه با استفاده از دارو و انجام عمل جراحی در نوجوانان و بزرگسالان مبتلا به صرع منطقه ای ، میتوان اقدام به کاشت ژنراتوری در زیر استخوان ترقوه ی آنها نمود. این وسیله در ناحیه گردن به عصب واگ متصل میشود، جایی که پیامهای الکتریکی به سوی مغز انتقال می یابند تا فعالیت های تشنجی را کاهش داده و یا کنترل نمایند.پزشک برای تعویض تجهیزات مربوط به دستگاه مولد تحریک ، از یک سیستم تنظیم کننده ی خارجی استفاده میکند.بیماران نیز قادرند توسط یک آهن ربا دستگاه مولد تحریک را خاموش یا روشن نمایند. به منظور تعیین اثر جراحی بر روی کیفیت زندگی ،میزان عوارض ,اضطراب و افسردگی این بیماران، به تحقیقات بیشتر نیاز میباشد.

مشکلات مشترک/ عوارض احتمالی

عوارض احتمالی اصلی بیمار مبتلا به صرع در برگیرنده ی صرع مقاوم و پایدار ونیز عوارض جانبی داروها(سمیت) خواهد بود.

برنامه ریزی و اهداف

اهداف اصلی در رابطه با بیمار عبارتند از:پیشگیری از بروز آسیب دیدگی ،کنترل حملات ،سازگاری با وضعیت موجود از نظر روانی و به نحو رضایت بخش، کسب دانش وآگاهی های لازم در رابطه با بیماری و نیز عدم پیدایش عوارض.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم آذر 1390ساعت 13:36  توسط first-hit  |